Kjære bonde. Me heiar på deg.

FullSizeRender (14)

Dagens bloggpost handlar om møkk. Og bønder. Og naboar. Og møkk.

Eigentleg hadde eg tenkt å skriva om handleturen til Felleskjøpet i dag. Eg skulle skriva at me fekk ørten nye frøpakkar i hus, ein god del plantejord og nokre sekkar gjødsel.

Eg hadde også tenkt å skriva at eg fekk brukt den litt grå ettermiddagen til å så i resten av pallekarmane, der det dei neste vekene forhåpentlegvis kjem til å spira rosenkål, salat, bladbete, fennikel, raudlauk og vårlauk.

Kanskje kunne eg også ha skrive at eg har sådd to potter med ulike typar squash, som står til spiring på kjøkenet. Då kunne eg ha skrive at eg gler meg til dei første blomane kjem, så eg kan kasta dei i frityren.

Men det skal eg ikkje. Ikkje i dag.

I staden vil eg skriva om møkk.

Og bønder.

Og naboar.

Og møkk.

I dag – på sjølvaste påsekafta – har nemleg bonden i nabolaget funne det for godt å spreia møkka si utover bakkane.

(For dei som ikkje er superlokalkjende, kan eg fortelja at eg bur omtrent midt i ein av dei største lanbrukseigedommane på Vestlandet. Før var det det psykiatriske sjukehuset i bygda som dreiv garden, og det var fullt av pasientar på jorda. Men for nokre år sidan blei garden og sjukehuset skilt frå kvarandre, og garden blei selt til ein driftig familie som ville satsa stort på gardsdrift. Då Bergens Tidende skreiv det, blei området samanlikna med heile Fyllingsdalen bydel i Bergen.)

Men altså: Det luktar drit.

Og ikkje nok med det. Det luktar drit på ein såkalla inneklemt fridag. Midt mellom langfredag og første påskedag har bonden valt å klemma ut møkka si og fylla både bakkane og lufta med avføringa til dyra sine.

Eig han ikkje skam, liksom?

Det er berre så utruleg arrogant å halda på på den måten, midt på ein laurdag der veldig mange av oss har fri. Det er rett og slett på grensa til respektlaust overfor oss som har unna oss 10 dagar påskefri, og har tenkt å nyta den friske vårlufta i hagane våre.

Sjølv hadde eg kjøpt inn 80 liter kumøkkgjødsel som eg skulle fordela i pallekarmane, så jorda får litt frisk næring når alle frøa eg har sådd begynner å spira.

Men kva skjer?

Før eg får opna ein einaste pose med kumøkkgjødsel, kjem drittlukta frå dei store bakkane litt lenger borte i bygda snikande. Og det skal eg fortelja deg, viss du er eit sånn bymenneske som trur at det berre luktar tøymjuknar på landet: Det luktar faktisk ganske ekkelt. I alle fall ei lita stund, opptil fleire gonger i året.

Spør du meg, kunne i det minste bonden ha venta til eg var reist på jobb igjen før han slapp ut møkka.

Eg tenker at tysdag kunne vore ein god dag for møkkaspreiing. Om det berre ikkje hadde vore for alle turnusarbeidarane på sjukehuset som har fri då.

Men onsdag kunne ha gått.

Eller forresten: Då trur eg det er meldt grillvêr, så han kunne i alle fall ha venta til torsdag.

Men så var det alle dei som startar den ovale helga torsdag ettermiddag, då. Og fredag, laurdag og søndag kan han i alle fall berre gløyma.

Når eg tenker etter, trur eg nok berre han kan drita i heile greia.

PS: Fått med deg at eg gjev ut kokebok i haust? Det kan du lesa meir om her.

Advertisements

3 thoughts on “Kjære bonde. Me heiar på deg.

  1. Jeg trodde hele tiden mens jeg leste stykket ditt, at du var ironisk! For du av alle burde vite hvor viktig gjødsla er for grøden. Jeg har selv bønder i mitt nabolag, og er vant til å se gjødselsprederen i aktivitet. Men lukta er jo borte neste dag! Du burde også vite at dette er den travleste tida på året for bonden, han har mye som må gjøres, og kan altså ikke utsette sine gjøremål til det passer for deg.
    Med hilsen
    Snefrid

Kva seier du?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut / Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut / Endre )

Koplar til %s